Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo. Emocje. Poczucie własnej wartości. Relacje.
Wsparcie psychologiczne dzieci i młodzieży — język skierowany przede wszystkim do rodzica. Bez pośpiechu, bez etykiet, z szacunkiem do wieku.
Emocje
Pomagam dziecku rozpoznawać i wyrażać emocje.
Relacje
Uczymy się rozmawiać, stawiać granice i budować dobre relacje.
Pewność siebie
Wzmacniamy poczucie własnej wartości i świadomość własnych zasobów.
Nastolatki
Przestrzeń bez oceniania
Nastolatek potrzebuje miejsca, w którym nie jest przesłuchiwany. Pracujemy nad emocjami, relacjami, granicami i poczuciem wpływu. Kontakt z rodzicem ustalamy tak, by chronić poufność — i nie zostawiać rodziny samej.
Dla rodziców
Pytania, które warto zadać zanim umówisz dziecko
- Czy moje dziecko potrzebuje psychologa?
- Warto przyjść, gdy trudność trwa, nasila się albo zabiera dziecku sen, relacje, radość lub chęć do szkoły. Konsultacja nie oznacza od razu terapii — najpierw oglądamy sytuację.
- Czy pierwsza rozmowa odbywa się z rodzicem?
- Tak, zwykle najpierw spotykam się z rodzicem. Dziecko nie jest wzywane „na dywanik”. Ustalamy, czego naprawdę potrzeba.
- Od jakiego wieku?
- Pracuję z dziećmi i młodzieżą w różnym wieku — forma spotkania jest dopasowana do etapu rozwojowego. Szczegóły ustalamy na konsultacji rodzicielskiej.
- Czy rodzic uczestniczy w terapii?
- Rodzic jest częścią procesu, ale nie zawsze siedzi na każdym spotkaniu. Układamy to tak, by chronić zaufanie dziecka i dawać rodzinie realne wsparcie.
- Jak wygląda poufność?
- To, czym dzieli się dziecko, jest chronione. Wyjątkiem jest zagrożenie bezpieczeństwa. O zasadach mówię wprost — dziecku i rodzicowi.
- Kiedy potrzebna jest konsultacja psychiatryczna?
- Gdy pojawiają się myśli rezygnacyjne, samookaleczanie, nagłe załamanie funkcjonowania albo podejrzenie choroby psychicznej. Wtedy współpracujemy z psychiatrą — nie zastępujemy go.