Kiedy dziecko potrzebuje psychologa?

Rodzice często pytają: czy to już, czy jeszcze za wcześnie? Nie ma jednej listy. Warto przyjść, gdy zmiana trwa, nasila się albo odbiera dziecku radość, sen, relacje, chęć do szkoły.

Sygnały, które zasługują na uwagę: wycofanie, wybuchy, które dziecko samo siebie przestrasza, lęk, dolegliwości ciała bez jasnej przyczyny medycznej, nagły spadek poczucia własnej wartości, trudność w rozstaniu, agresja, milczenie.

Pierwsza rozmowa zwykle odbywa się z rodzicem. Dziecko nie jest „wzywane na dywanik”. Ustalamy, czy wsparcie ma dotyczyć rodzica, dziecka, czy relacji między Wami.

Od wieku zależy forma pracy — nie każde dziecko potrzebuje „siedzenia w fotelu”. Poufność wobec dziecka jest ważna; wyjątkiem jest bezpieczeństwo. O tym mówię wprost.

Jeśli pojawiają się myśli rezygnacyjne, samookaleczanie albo podejrzenie choroby psychicznej, potrzebna może być też konsultacja psychiatryczna. Psycholog nie zastępuje psychiatry — i odwrotnie.